Me shërbim përkujtimor në varrezat e Graçanicës dhe vendosjen e kurorave në memorialin përpara shkollës në Graçanicë u shënua 26 vjetori i vdekjes së vëllait dhe motrës Nikolla e Marija Petroviq dhe gjyshes së tyre Smiljanës.
Në këtë ditë të vitit 1999, në Luzhan pranë Podujevës, një autobus i Nish Expresit u godit nga bombardimet e NATO-s, duke vrarë jo vetëm Nikollën dhe Marijën, por edhe gjyshen e tyre Smiljanën dhe më shumë se 40 pasagjerë të tjerë.
Shërbimi përkujtimor në varrezat e Graçanicës, i cili u drejtua nga prifti Darko Marinkoviq në prani të prindërve dhe miqve të Zoricës dhe Dragishës, vëllezërve dhe motrave të ndjera tragjikisht, shënoi 26 vjetorin e aksidentit të tmerrshëm që i ndodhi familjes Petroviq.
Pas shërbimit përkujtimor në varrezat në oborrin e shkollës “Kralj Milutin” në Graçanicë, ku me iniciativën e miqve të Marijës dhe Nikollës u ngrit një pllakë përkujtimore, u vendosën kurora me lule.
Në emër të Komunës së Graçanicës, një kurorë me lule në memorialin në oborrin e shkollës në Graçanicë vendosi drejtori Nebojsha Millovanoviq.
“Pa ata, është sikur nuk ekzistojmë fare. Pse duhej të ishte kështu? Mendoj se një ditë do të dalë drejtësia dhe kur të ikim ne, mendoj se dikush do ta kujtojë këtë. Ata kanë rrugën e tyre, kanë një memorial këtu në shkollë. Ne jetojmë ditë për ditë dhe kur vijnë këto ditë, thjesht pyesim veten, Pse?” tha Zorica, nëna e Nikollinës dhe Marijes.
Babai Dragisha ende nuk mund të pajtohet me faktin se fëmijët e tij kanë ikur prej 26 vitesh.
“Ai po kthehej në shtëpi për të festuar ditëlindjen më 7 maj, por nuk ia doli. Po sëmuremi më shumë, vazhdojmë të shkojmë në varreza, por nuk kemi më forcë, po fundosemi gjithnjë e më thellë çdo ditë. Unë thjesht besoj se ndëshkimi do t’i vijë të gjithëve një ditë”, tha Dragisha Petroviq.
Nikolla (17) dhe Marija (15) ishin në një autobus të “Nish Expres” që u godit nga një raketë e NATO-s në një urë pranë fshatit Luzhan, pranë Podujevës. Gjyshja e tyre Smiljana dhe 47 civilë të tjerë u vranë gjithashtu.
